Keurmeester impressie


Winnaars  *  Impressie vd keurmeester  *  Uitslagen KCM * Uitslagen JHD
Foto-impressie
  *  Foto's KCM-keuring  *  Foto's JHD-keuring


Regen, maar dat sluit geen heerlijk ouderwetse clubmatch uit!
Impressie Jan de Gids

Met het keuren op deze clubmatch had ik een schuld in te lossen. Vorig jaar was er wat mis gegaan in mijn agenda, maar Rob Douma en voor en deel Anne-Marie Beenen konden de keuring toen gelukkig soepel van mij overnemen. Ik moet wel wat gemist hebben begreep ik later. Dit jaar hebben de NS en de politie door het afsluiten van spoortrajecten en de weergoden geprobeerd roet in het eten te gooien, maar dat is hen niet gelukt! Ik kwam vanonder een druipende paraplu op de minuut op tijd binnen, maar dat heeft wel wat nervositeit bij een paar bestuursleden veroorzaakt. ‘Excuses voor het ongemak, rekent u op extra reistijd!’, is de kreet die men in het OV dan tegenwoordig gebruikt.

Voor de aanvang van de clubmatch was daar eerst de FUN-klasse, een jonge hondenkeuring aangevuld met nog wat honden, die om diverse redenen niet mochten deelnemen aan de clubmatch. Leuk idee! Verschillende honden bleken kort geleden gered uit een ‘eindstation’ in Hongarije. Gedragsdeskundigen zullen er vast een uitleg voor hebben, maar het was opvallend hoe vriendelijk en gericht op mensen deze honden waren; ongeacht het ras. Ik ben echt onder de indruk. Hoewel het bijna niet kiezen was uit deze verscheidenheid aan honden stal de drie maanden oude Maremmapup mijn hart. Mooi van type, bovendien zo vrij en ondeugend!

De club behartigt de belangen van zoveel rassen, dat een keuring geen sinecure is. Steeds weer omschakelen van het ene ras naar het andere. Ik sjouwde dan ook een aanzienlijke stapel met standaarden en andere info mee, maar dat kwam tijdens de langdurige reis goed uit. De kwaliteit van de honden was goed en ik heb dan ook geen kwalificatie lager dan ‘zeer goed’ behoeven te geven. Over het gedrag van de doorsnee ingeschreven hond ben ik zeer tevreden. Op werkelijk maar een enkeling na waren zij goed te benaderen en maar een enkele had nog wat ringdressuur nodig om de keuring verder goed te laten verlopen. Het is een clubgebeuren waarbij vele honden en eigenaren nooit een tentoonstelling hebben bezocht. Laat staan eraan deelnemen. Ik heb dat in mijn oordeel meegenomen. Net als het feit dat door het weer de hele match naar een vochtige zanderige binnenbak met textieldeeltjes verplaatst was, waardoor vooral voor de rassen met speciale beharing -zoals de bergamasco, de komonder en de puli’s- niet hun allerbeste showtoilet konden tonen. De meeste rassen brachten een beste van het ras met ‘uitmuntend’ naar de eindkeuring voor de competitie om beste van de Show, maar ik begon eerst met de beste pup. Helaas waren er niet veel puppy’s ingeschreven, maar het verheugde mij dat ik juist de jeugdige handler van de met veel verve voorgebrachte mudi de trofee voor Beste pup mee naar huis kon geven. De beslissing welke vier honden ik zou plaatsen was nog niet eenvoudig. Vooral de jeugdige kaukaas deed mij twijfelen. Uiteindelijk stonden daar vier formidabele rasvertegenwoordigers. De indrukwekkende mooi volwassen en zeer vrouwelijke komondorteef op de vierde plaats. De machtige met zeer ruime pas de ring nemende witte zuidrus op de derde plaats. Als tweede de schitterende zeer rastypische en perfect voorgebrachte pumi en voor mij dit keer als beste de puli, die haar volle zeer rastypische vacht had opgesierd met wat bodembedekking van de manegevloer, maar daarmee kon zij onmogelijk haar kwaliteiten camoufleren en liep terecht vol trots met haar forse koperen bel op de borst de ereronde voor de Beste van de Show.

Uit de competitie voor beste zelfgefokte van de dag kwam de Slovensky Cuvac bij bordje één te staan. Mijn felicitaties. Ik besluit met dank aan allen: de organisatie, de exposanten, de schrijvers en de ringmeester, omdat u er in geslaagd bent om mij -in deze tijd van sneller en efficiënter- een dag van ouderwets kynologisch vermaak te bezorgen.