Een kijkje in het leven van Kahlen

Hrvatski Ovčar (Kroatische Herdershond)

Hoe bent u aan uw Hrvatski Ovčar gekomen?

Een fokker van Border Collies uit Kroatië had mij zo’n 7 jaar geleden gemaild met de vraag of er nog een Border Collie pupje beschikbaar was uit een nest wat ik op dat moment had liggen. Tussen de fokker en mij ontstond een gezellig mail contact en zo kwam ik erachter dat hij in het bezit was van een Hrvatski Ovčar (Cita), een ras waar ik nog nooit van gehoord had, maar wat wel direct mijn interesse wekte. Op de wereldtentoonstelling in Amsterdam van 2002 was hij aanwezig met zijn teefje voor zowel show als behendigheid en ik was diep onder de indruk van de springkracht en snelheid van zo'n klein ding (maar ook wat minder van het schelle en continue geblaf...). In 2004 heeft Cita haar eerste nestje gekregen, maar op dat moment was ik niet in de gelegenheid om een pup te nemen. Maar toen ik begin 2006 hoorde dat Cita weer een nestje zou krijgen en ik ook al diverse jaren de goede en snelle resultaten van hem + haar had gezien op de diverse WK's behendigheid, stond het vast, deze keer ging ik er volledig voor. Na veel mailen en veel foto’s krijgen, kwam begin mei 2006 een vriend van de fokker uit Kroatië naar Schiphol met op zijn arm een klein zwart krullerig hondje van 8 weekjes jong….

Waarom heeft u juist voor een Hrvatski Ovčar gekozen?

Inmiddels ben ik al dik 15 jaar bezig met honden en dan in het bijzonder met werk cq. sporthonden. Mijn eerste hond was een (in die tijd nog Amerikaans-Canadese) Witte Herder, omdat mij van alle kanten afgeraden werd om een Border Collie te nemen die ik eigenlijk veel liever wilde hebben. Maar Border Collies zouden druk en neurotisch zijn en ongeschikt voor het een leven op een flat waar ik toen nog woonde dus werd het een witte herder, genaamd Tjarda. Met Tjarda heb ik ongeveer alle mogelijke hondensporten gedaan (reddingshondenwerk, IPO, jacht, G&G, obedience, flyball en behendigheid) en natuurlijk kwam ik in vele van die sporten zeer veel Border Collies tegen en bleken de vooroordelen tegen het ras helemaal niet te kloppen. Uiteindelijk kwam dan ook 12 jaar geleden de eerste Border Collie in mijn leven en heb ik er nu 10 in huis wonen en nog een stuk of 10 in gastgezinnen die allemaal in de behendigheid lopen, wat mijn en hun lust en leven is. In die afgelopen 12 jaar zijn er ook nog 2 witte herder-teven bijgekomen, maar met dat ras hebben we niet veel geluk gehad: nadat Tjarda op 7 jarige leeftijd overleed aan een nekhernia en we 1 witte herder teef moesten herplaatsen vanwege agressief gedrag naar pups toe, hebben we de andere teef op 4 jaar leeftijd moeten laten inslapen vanwege botkanker. Na het overlijden van mijn laatste witte herder (ongeveer 2 jaar geleden) en het van dichtbij meemaken hoe het ras witte herder steeds populairder werd, wat zeker niet ten goede kwam aan de gezondheid en het karakter van het ras, hebben we dit ras volledig afgezworen en houden we ons nog alleen maar bezig met de Border Collie.

Maar toch, ik ben en blijf een apart mens dus er moest toch weer een hebbeshondje bij komen, iets wat niemand anders heeft, gewoon voor erbij en om te kijken of ik meer kan dan alleen met een BC werken. De hond mocht niet te groot en niet te klein zijn en moest een pittig en stevig karakter hebben met zeer veel werkvermogen en geen gezondheidsproblemen. Het moest ook zeker een hond zijn uit de herdershonden-groep met niet teveel haar en voornamelijk een kortbehaard gezicht zodat de ogen goed te zien zijn.

Waarom koos u voor een reu of een teef?

Wij hebben bewust gekozen voor een teef daar we al 3 Border Collie reuen in huis hebben lopen van bijna 12 jaar (nog steeds de onbetwiste roedelleider), 5 jaar en 3 jaar. Vooral de jongste reu duldt geen andere reuen meer in huis, behalve dan de 2 oudere die boven hem staan. Ook omdat wij hoopten dat ze onder de 43 centimeter zou komen voor de medium klasse van de behendigheid, viel de keus op een teef in plaats van een reu die natuurlijk groter worden (helaas heeft ze de 43 centimeter dik overschreden).

Wat voor probleem bent u tegengekomen met de opvoeding van uw pup?

Ik kan eerlijk zeggen dat het eerste jaar mij toch wel heel erg tegengevallen is. Kahlen is zeker geen makkelijke hond en zelfs met mijn toch wel ruime ervaring in het opvoeden van pups, heb ik af en toe met mijn handen in het haar gezeten. Qua socialisatie naar andere honden en mensen toe, is ze een toppertje, ze is nergens van onder de indruk en naar iedereen even lief en aanhankelijk en heel open en vrij dus daar ze we erg blij mee. Het grootste probleem waar we mee geworsteld hebben (en af en toe nog steeds mee worstelen) is het toch wel continue geblaf wat zeer schel en doordringend klinkt. Kahlen heeft een zeer lage blafdrempel en raakt erg snel opgewonden van de meest simpele dingen en trekt dan haar bekje open. Ook haar super-aanhankelijkheid naar mij toe, wat meer lijkt op afhankelijkheid, levert zeer regelmatig problemen op, want alleen thuis blijven kan ze niet tot nauwelijks (althans niet zonder stil te zijn). Kahlen is onze enige hond ooit die zeker tot een leeftijd van ongeveer 6 maanden op onze slaapkamer in de bench heeft geslapen, want anders gilde ze de hele tent bij elkaar, ook al sliep ze bij de andere honden. Het heeft ook een tijdje geduurd voordat wij doorhadden dat als er ‘s nachts een gevulde waterbak in haar bench stond, ze dan wel stil was. Qua training voor gehoorzaamheid, merk je heel duidelijk dat je een echte leider moet zijn en dat zij het nut moet zien om een oefening daadwerkelijk uit te voeren. Hoe makkelijk en graag een Border Collie voor je wil werken als ze jou er maar een plezier mee doen, Kahlen wil het voornamelijk doen als zij denkt er zelf beter van te worden en dat botst dus regelmatig. Ook het zindelijk worden in huis heeft heel erg lang geduurd. Je kon haar een tijd buiten laten zonder dat ze iets deed en als ze dan weer in huis kwam, kon ze met een uitgesproken smoelwerk je recht aankijken en voor je voeten een grote plas doen.

Heeft u speciale problemen gehad met uw hond tijdens de puberteit?

Eigenlijk zijn alle bovengenoemde problemen gewoon langzaam aan iets minder geworden. Sinds ze 1 jaar is geworden en haar loopsheid over was, gaat het allemaal wel veel beter. Maar het komt ook denk ik omdat we elkaar steeds beter begrijpen en ik ook steeds meer inzie en me realiseer dat ze geen Border Collie is en ook nooit precies hetzelfde zal reageren als al mijn Border Collies.

Hoe reageert uw hond op vreemde honden thuis en op vreemd terrein?

Kahlen is zeer sociaal tegenover andere honden, we krijgen hier zeer regelmatig vreemde honden thuis en hebben ook zeer vaak een nestje en ze vindt alles en iedereen even leuk. Ik leer mijn honden al op jonge leeftijd dat ze niet uit zichzelf naar vreemde honden mogen gaan en dat doet ze dan ook niet. Op wedstrijden en shows bekommert ze zich eigenlijk nauwelijks om andere honden, ze negeert ze gewoon en doet nooit onvriendelijk.

Is uw hond waaks?

Ik denk niet dat ze echt heel erg waaks is, ze is gewoon heel oplettend op alles en heeft nu eenmaal die lage blafdrempel dus alles wat anders is dan normaal, zowel in positieve als negatieve zin, daar wordt op gereageerd met geblaf.

Hoe reageert uw hond op bezoek?

Bezoek vindt ze geweldig, het liefst springt ze met 4 poten tegelijk op de bank en op schoot, uiteraard voorzien van luid geblaf om aan te geven hoe blij en vrolijk ze is. Aandacht kan haar nooit genoeg zijn en van enige onzekerheid of vrees naar vreemde mensen heeft ze totaal geen kaas gegeten. Zij is mooi en lief (vindt ze) en de hele wereld moet dat beamen dus ze eist haar portie aandacht wel op.

Hoe reageert uw hond op vreemde mensen buiten?

Precies hetzelfde als op bekende mensen, iedereen is lief en aardig en moet haar aaien vindt ze. Ik moet haar dus ook altijd goed in de gaten houden, want ze springt zomaar tegen vreemde mensen aan of springt bij ze op schoot.

Wie gaat er met de hond om?

In principe ben ik degene die het meeste doet met de honden. Ik ben daarom ook fulltime thuis om voor de 11 honden te zorgen en ik loop ook alle trainingen (4 avonden in de week) en de wedstrijden in het weekend. Mijn vriend helpt me (naast zijn fulltime baan buiten de deur) met de gewone verzorging als voeren en uitlaten en zorgt natuurlijk altijd voor de honden/pups thuis als ik weg ben voor trainingen/shows en wedstrijden.

Hoe staat uw hond tegenover evt. andere huisdieren?

Met de andere honden gaat het super, ze speelt heel veel met ze en ze halen samen kattenkwaad uit. We hebben ook nog 2 katten en ook daar speelt ze erg graag mee.

In wat voor omgeving woont uw hond?

Wij wonen in een hoekwoning in een middelgrote stad in de randstad met een middelgrote tuin. Gelukkig in het bezit van een grote auto, waar de honden minstens twee keer daags in gaan zodat we kunnen rijden naar bos, strand, park etc voor de lekkere lange wandelingen.

Kunt u uw hond alleen thuislaten?

Helaas is dat nog steeds een groot probleem. Ze wil het liefst 24 uur per dag bij mij zijn en uit haar ongenoegen door hard te blaffen. Het is iets wat met fasen gaat, soms gaat het weer tijden goed en dan is het opeens binnen 5 minuten alweer mis. Het gaat wel iets beter sinds ze niet meer alleen in een bench zit (ze sloopt namelijk ook erg graag) maar samen met een andere hond. Toch over het algemeen nemen we haar liever mee als het niet anders kan vanwege een verjaardag of zo om eventuele problemen met de buren te voorkomen.

Houdt uw hond van water of zwemmen?

Pootje baden vindt ze wel leuk, echt zwemmen heeft ze vorige zomer nog niet gedaan maar toen was ze natuurlijk nog erg jong dus wie weet wat ze dit jaar gaat doen.

Hoeveel tijd besteedt u dagelijks aan uw hond en hoe?

Ik ben fulltime thuis voor de honden en ben toch wel erg veel met ze bezig tijdens een dag. Veel zijn ze natuurlijk allemaal samen en we gaan ook samen wandelen dus individuele aandacht over de dag is wat minder. ’s Avonds gaan we trainen (behendigheid) en sinds een paar weken zijn Kahlen en ik daar ook mee begonnen. Vanaf 6 april gaan we zelfs 2x in de week trainen. Ter socialisatie en ter voorbereiding op wedstrijden, neem ik Kahlen wel vaak mee naar behendigheidswedstrijden. Ook showen doe ik op dit moment alleen met Kahlen en niet met de Border Collies, dus dan hebben we echt gezellig een dagje voor ons samen.

Vindt uw hond autorijden leuk?

Echt heel erg leuk vindt ze het niet, dit omdat ze namelijk nog steeds erg misselijk wordt tijdens het autorijden. Inmiddels kunnen we met voer geven wel redelijk goed rekening houden wanneer we met de auto gaan, maar nog steeds zeer regelmatig ligt een groot gedeelte van de maaltijd in de auto. Toch springt ze wel graag in de auto omdat we natuurlijk altijd naar leuke dingen toe gaan.

Hoe zou u het karakter van uw hond omschrijven?

Kahlen is een zeer aanhankelijke hond die zeer op haar baas gericht is, zonder mij is ze nergens (denkt ze). Ze is ook zeer eigenwijs en doet het liefst haar eigen zin of wil er tenminste zelf beter van worden. Enne, had ik al iets geschreven over de zeer lage blafdrempel die ze heeft…..

Vindt u uw hond intelligent en waarom denkt u dat?

Ik denk dat ze zeker intelligent is, alleen wel op een heel andere manier dan een Border Collie. Een Border Collie hoef je vaak maar 1 keer iets uit te leggen en ze snappen het. Bij Kahlen varieert dat heel erg. Met sommige dingen is ze supersnel maar andere dingen lijkt ze maar niet te snappen. Inmiddels zijn we erachter dat ze sommige dingen gewoon niet wil snappen omdat ze het nut er niet van inziet. Zeg je tegen een Border Collie: spring, dan zal hij vragen: hoe hoog. Zeg ik tegen Kahlen: spring, dan zal ze eerst vragen: waarom?

Vecht uw hond soms met anderen honden en wat zou u dan doen?

Nee, gelukkig niet, zowel in de roedel als daarbuiten heeft ze nog nooit gevochten en staat ze open voor iedereen.

Vindt u uw hond gehoorzaam?

Ook daar komt weer haar eigenzinnige karakter naar voren. Als ik haar maar de commando’s geef die ze graag wil horen en helemaal als er nog iets tegenover staat in de vorm van voer, is ze supergehoorzaam en doet ze het meteen. Moet ze iets doen wat ze niet wil doen, dan kan ze erg stout zijn en moet ik soms erg boos worden.

Heeft uw hond aan tentoonstellingen meegedaan en wat waren de eventuele resultaten?

Het was erg leuk dat Kahlen op de leeftijd van pas 10 weekjes op de jongehondendag van KC Rotterdam reserve beste Baby in Show werd. Daar ze natuurlijk de enige Kroatische Herder in Nederland is, is het showen erg makkelijk zonder concurrentie dus op dit moment zitten we zowel in de puppyklasse als de jeugdklasse op een 100% score. Tot vandaag ( bijna 13 maanden oud) heeft ze 2 jeugd Cac’s in Duitsland en 2 jeugd Cac’s in Nederland behaald en dus ook 4x BOB.

Heeft uw hond wel eens gezondheidsproblemen gehad?

Nee totaal niet. We hopen haar op korte termijn officieel te laten röntgenen op HD om zo zeker te weten dat het geen belemmering zal zijn voor haar verdere behendigheidscarrière.

Heeft u enig idee wat uw Hrvatski Ovčar per maand kost?

Om eerlijk te zijn, geen idee. Qua voeding ben ik per maand voor zo’n 11 honden ongeveer 200-250 euro kwijt. Uiteraard komen er kosten bij voor trainingen, wedstrijden, shows, inentingen etc etc. Honden zijn mijn hobby en een hobby mag geld kosten, toch?

Zou u ooit weer een Hrvatski Ovčar nemen.

Zo ja, waarom?

Als mij die vraag een paar maanden geleden gesteld was, was het antwoord zeker nee geweest. Op dit moment, omdat het allemaal iets beter lijkt te gaan, zou er iets meer twijfel zijn, maar toch…. Hoewel ik Kahlen voor geen goud kwijt zou willen, ben ik eerlijk genoeg om te zeggen dat het afgelopen jaar me best tegengevallen is en is het zeker geen ras wat ik andere mensen snel zou aanraden. Ik dacht door inmiddels al 15 jaar Border Collies te hebben (toch DE werkhond bij uitstek) dat ik iets gewend was met honden om te gaan die het liefst 24 uur per dag willen werken, maar Kahlen is toch echt nog een graadje erger. Ze kent geen rust, wil niet slapen en staat het liefst 36 uur in een etmaal paraat om wat te doen en laat dat luidkeels merken. Natuurlijk is ze pas 1 jaar oud en heeft ze ook heel veel positieve eigenschappen maar ik hoop zeker dat ze iets beheerster en vooral relaxter zal worden als ze iets ouder wordt. Ook voor haar lijkt het me prettiger als de boog niet 24 uur per dag gespannen staat.

Misschien moet die laatste vraag mij over een jaar of 5 nog een keer gesteld worden. Ik ben zelf ook erg benieuwd naar mijn antwoord tegen die tijd.

Danielle Boshouwers