Verspreiding van de Maremma in Europa, Amerika en Australië
door Eline Jagtenberg, juni 2001, herzien juni 2004

Soms vragen mensen hoeveel Maremma’s er zijn (in Nederland). Dat is een lastige vraag. De Maremma is een op zich niet veel voorkomend ras. Exacte gegevens over aantallen in een bepaald land zijn vaak moeilijk te geven, omdat meestal niet bekend is hoeveel honden er geïmporteerd of geëxporteerd zijn en hoeveel er bijvoorbeeld buiten officiële stamboeken om gefokt wordt. Bovendien lopen officiële hondenstamboeken vaak achter, in die zin dat de gegevens pas na enkele jaren beschikbaar komen in de vorm van een stamboek. Verder worden overleden honden niet (altijd) bijgehouden.

De hieronder genoemde aantallen zijn dus meestal inschattingen. De informatie is her en der verzameld met name (door contacten) via internet. Waar mogelijk is aangegeven waar de informatie gevonden kan worden.

Voor Nederland moet het aantal nesten dat de afgelopen jaren is gefokt tezamen met de verwachte gemiddelde levensduur een redelijk betrouwbaar beeld kunnen geven. Dit geldt ook min of meer voor België. Voor andere landen is het soms moeilijker.

De gegevens over Italië en Nederland betreffen in het stamboek in dat jaar ingeschreven honden. Het LOI stamboek is het officiële Italiaanse stamboek (de papieren zijn bruin van kleur), LIR betreft het zogenaamde bijlage stamboek (stamboom is groen van kleur.)

Land

Aantal

Bron

 

Amerika

600

(1)

Australië

2414

(2)

België

80-100

 

Denemarken

20

(1)

Duitsland

60

 

Engeland

500

(1)

Finland

130

(1)

Frankrijk

100

 

Italië

11000

 

Japan

25

(3)

Nederland

100

 

Noorwegen

3-4

(1)

Zweden

90-100

(1)

De Maremma in Amerika zijn in de zeventiger jaren geïntroduceerd door de heer Coppinger. In Amerika is nog veel ruimte en er zijn nog boeren, die grote gebieden hebben, waar ze schapen en of geiten laten grazen. In Amerika komen ook nog veel roofdieren voor, die voor grote schade aan de kuddes kunnen zorgen. Om de schade te beperken en de kuddes te beschermen werd geprobeerd om honden, onder andere de Maremma in te zetten. Dit bleek een groot succes; roofdieren kregen minder kans en het verlies van dieren in de kudde werd aanzienlijk beperkt. Sommigen rapporteren zelfs van helemaal geen verliezen meer sinds de inzet van Maremma’s bij het beschermen van hun kuddes. Coppinger importeerde Maremma’s uit Italië. (6)

De Maremma uit Australië komen, op een enkele uitzondering na, allemaal uit Engeland. In 1982 werden er 2 Maremma en later in 1990 nog eens 15 Maremma uit Engeland geïmporteerd. Alle Maremma in Australië zijn terug te voeren op deze geïmporteerde honden. Ook Australië kent nog veel ruimte, veel boeren en veel schapen. Ook hier wordt de Maremma veel als werkhond gebruikt. (2)

In Engeland bestaat de Maremma al vele jaren en er wordt ieder jaar een behoorlijk aantal nesten gefokt. Engeland heeft jarenlang ‘last’ gehad van de quarantaine maatregelen en het was altijd zeer moeilijk een hond naar Engeland te importeren. Nu de importmaatregelen versoepeld zijn, zijn er meer mogelijkheden ‘vers bloed’ te halen.

Ongetwijfeld zijn er nog meer landen, waar de Maremma voorkomt,bijvoorbeeld Nieuw-Zeeland, maar over die aantallen zijn geen gegevens beschikbaar.

Italië ( totaal ingeschreven)

Jaar

LOI

LIR

 

80

1970

9

71

70

1971

22

48

176

1972

18

158

217

1973

48

169

393

1974

111

282

462

1975

127

335

573

1976

126

447

526

1978

131

395

638

1979

173

465

710

1980

148

562

741

1981

135

606

854

1982

222

632

997

1983

241

756

1150

1984

220

930

1328

1985

327

1001

1577

1986

371

1206

2167

1987

568

1599

2731

1988

654

2077

2935

1989

819

2116

3807

1990

1146

2661

3551

1991

1066

2485

2632

1992

697

1935

2433

1993

829

1904

1894

1995

602

1292

1454

1997

495

959

1095

1998

668

427

974

1999

462

512

820

2000

 

 

854

2001

365

489

665

2002

 

 

691

2003

306

385

 

 

 

 


Wat opvalt is de piek begin jaren negentig en de dramatische terugloop in de afgelopen jaren. In het afgelopen decennium is het aantal ingeschreven Maremma met meer dan 75% gedaald. De reden hiervan is dat de vraag naar Maremma’s in Italië de laatste jaren steeds verder afneemt. De oorzaak hiervan moet gezocht worden in het feit, dat er de afgelopen jaren bij het fokken (bijna) uitsluitend naar uiterlijk en schoonheid is gekeken en dat er te weinig op een evenwichtig karakter is gelet. (7)

Voor zover ik heb kunnen nagaan verschijnen in Nederland de eerste Maremma in 1962 in het NHSB stamboek; er worden dan 2 honden geïmporteerd uit Engeland. Met deze honden worden twee nesten gefokt, maar het is pas begin jaren tachtig, dat het aantal Maremma begint op te lopen met een hoogtepunt zo halverwege de tachtiger jaren. Daarna is het erg wisselend met in sommige jaren geen enkel nest en in andere jaren zelfs drie nesten.

Jaar

Import

Aantal pups

 

1962

2

 

1964

1

 

1968

 

5

1971

 

8

1972

 

1

1978

1

 

1980

2

6

1982

 

17

1983

1

14

1984

 

28

1985

 

13

1986

2

2

1987

 

10

1988

2

5

1989

5

9

1990

1

16

1991

3

 

1992

1

15

1993

 

7

1995

3

7

1996

5

 

1997

1

8

1998

2

6

1999

1

8

2000

 

8

2001

4

6

2002

 

4

2003

3

 

2004

4

8


Bronvermelding:

(1) http://www.netsonic.fi/~lindstedt/maremma/marframes.htm
(2) http://www.maremmano.com
(3) http://homepage2.nifty.com/maremma-web/index.html
(4) Uitgave Il Pastore Maremmano Abruzzese van +/- 1980
(5) I nostri Cani, met dank aan Rudy Volders
(6) http://www.all-animals.com/groveland/dogs.html
(7) Canis Pastoralis, juni 2001

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

terug naar "artikelen Maremma"